امروز مثل همیشه آمدم روزنامه. دم در جواب سلامم را نشنیدم.(شاید جواب نداد). پشت سرم صادق آمد و منو صدا کرد.با هم آمدیم دفتر.فهمیدم که دیروز به خاطر اینکه هادی آمده بود پیش ما کلی دعوا شده .اطلاعات هادی را با اسم خانم حسینی که در تحریریه بالا رئیس دفتر است آفیش کرده و هادی آمده جام جم جهان. آنها به خودشان شک دارند انگار. من هم که آمدم کلی نصیحتم کردند که از این به بعد میهمانانت را یک روز از قبل آفیش کن. و من هم مثل بچه آدم گفتم:چشم.همه این اتفاقات به این خاطر بود که به ما بفهمونن که :هی الاغ این جا محل کار تو خیلی باکلاسه! حواست باشه.
....

الان هادی اومد روزنامه.دم در از اطلاعات پرسیده بود :
دکتر جعفری هست؟
گفته بودند:نه.
حیدریان؟
نه.
خانم پدیدار؟
بللللللللللللللللله.
و اینچنین شد که هادی آمد تحریریه وزین جام جم جهان. اما نمیدانم چرا اینها مارو نمی بینند. هادی که آمد تعجب کرد.من و لطیف وصادق بودیم.حامد هم صبح بود و رفته بود بیرون از جام جم.ولی این حضرات فقط عاطفه را دیده بودند. این هم از معضلات ماست.
عاطفه همین الان دارد از هادی عکس میگیرد و می گوید:الان موهات از همیشه بهتره بزار ازت عکس بگیرم.و بعد می گوید:...
و من نمیدونم جریان چیه. الان هم بچه ها دارن با هم دعوای لفظی میکنن و گاهی میل چک می کنند و از این حرفها...

امروز توی آبدارخانه روزنامه دعوا شد. آن هم با لهجه ترکی. ؛ما که چیزی نفهمیدیم؛از فحشها و اینها...
یکی از طرفها غیرتی شده بود. این جور که حرف می زند چهار سال است دارد بدبختی می کند اینجا.چایی میارد، طعنه می شنود و... اما نمی تواند زیر بار ظلم به همکارش برود که یک مقدار ساده و خل وضع است. ـ همکارش وقتی می آید توی اتاق ما تا چیزی را تمیز کند یا چایی بیاورد، گاه با خودش حرف می زند.چقدر این آدم را دوست دارم.کمی لاغر با پوستی روشن و حواسی که انگار در برهوت سیر می کند. هاله ای از نور چهره معصومش را پوشانده است.ـ حین دعوا جثه عظیم رفیق غیرتی و انصافا مردش را کنار می کشد و با لحنی مهربانانه می گوید :ولش کن. کاری به کارش نداشته باش.
چقدر تکان دهنده بود این لحظه.نمی توانم اصلا تصور کنم روزی روی چنین خدمتگزارهایی از سر غرور نعره بکشم. وابراز وجود کنم.
واقعیت این است که آبدارچیان جام جم از مدیرانشان با عرضه ترند...

امروز که داره به امشب هم نزدیک میشه اولین یاداشتم را می نویسم.
هر چند این نوع نوشتنها دردی را از آدم دوا نمیکند.